Het belang van maatwerk en goed luisteren: 24-uurszorg in de laatste fase
Meneer Boertjens genoot van zijn plek aan de IJssel en van zijn zelfstandigheid, tot ziekte zijn wereld kleiner maakte. Voor zijn dochter Mariska (58) was het belangrijk dat haar vader in zijn eigen omgeving kon blijven, met de juiste zorg om hem heen. Zo vonden zij samen de weg naar Omzorg.
Verlangen naar geboortegrond
“Mijn vader was een échte ondernemer. Hij bouwde in zijn werkende leven een succesvol elektronicabedrijf op en verwierf naam in heel Nederland. We – mijn ouders en hun drie kinderen – woonden op dat moment met het hele gezin in Velp, nabij Arnhem. Maar nadat mijn broers en ik uitvlogen – zo’n 25 jaar geleden – verhuisden mijn vader en moeder terug naar Dieren, waar ze verliefd waren geworden op een appartement met een werkelijk prachtig uitzicht op de IJssel.”
Oogje in het zeil
Er volgden heerlijke jaren. Mariska: “Mijn ouders genoten met volle teugen: van hun boot, elkaar en de vrijheid van hun pensioen. Maar toen vrij vlot na elkaar mijn broer en mijn moeder overleden, in 2020 en 2021, veranderde dat. Hoewel mijn vader fit en vitaal was en na een paar jaar zélfs weer opnieuw de liefde vond, voelde ik dat het hem soms zwaar viel. Ik besloot om samen met mijn man dichterbij te gaan wonen, in Eerbeek.”
Niet fit genoeg
“In 2024 merkten we voor het eerst dat er wat aan de hand was. Mijn vader kreeg steeds meer last van zijn heup, we dachten dat het slijtage was. Maar na een scan bleek het lymfeklierkanker, een worst case scenario. Door de uitzaaiingen brak hij eerst zijn heup, later ook zijn schouder. Hij kreeg bestraling, een aantal chemokuren en ook immuuntherapie. Maar helaas bleek mijn vader op lange termijn niet fit genoeg voor deze intensieve behandelingen. Lopen lukte niet meer, zo verzwakt was hij, en hij kon op een gegeven moment zijn bed niet meer uit.”
In mum van tijd
Mariska wist dat dit het moment was om hulp van buiten in te schakelen. “De mantelzorg was te zwaar voor vriendin en kinderen, mijn vader had 24-uurs zorg nodig. Mijn broer en ik zochten online naar hulp en vonden dat bij Omzorg. In mum van tijd was alles geregeld en stonden er een aantal zorgverleners voor mijn vader klaar. Helemaal loslaten deed ik niet natuurlijk: ik bleef de boodschappen doen en mijn man kookte af en toe voor mijn vader. Dat voelde allemaal eigenlijk heel logisch.”
Extra paar oren
“Wat vooral heel fijn was, was dat de zorgverleners ook met mijn vader meegingen naar medische afspraken en ziekenhuisbezoeken. Dat extra paar oren bij dokters gaf mij rust. Je merkte dat je met échte professionals te maken had. Ook toen mijn vaders gezondheid ineens vrij snel achteruit ging – na een heupoperatie, meerdere blaasontstekingen en een longontsteking – wisten ze hoe ze dit op moesten vangen. Maar waren ze tegelijk ook open en eerlijk: de laatste fase van mijn vaders leven was begonnen.”
Echt luisteren naar iemands wensen
“Uiteindelijk is mijn vader in november van afgelopen jaar overleden. Tot het einde toe zijn de professionals van Omzorg gebleven. Wat mij daarbij opviel was dat er zo goed naar de wensen van mijn vader werd geluisterd. Er werd ook eigenlijk nooit iets opgedrongen. Een mooie herinnering uit die periode is bijvoorbeeld dat we op zijn verjaardag mijn vader met bed en al de serre in hebben gereden en heerlijk samen hebben gegeten. Reden om deze lieve en warme professionals op een later moment te bedanken met, hoe toepasselijk, een etentje. Zo komt er een warm einde aan een bijzondere samenwerking.”
Wilt u meer weten over 24 uurs zorg of terminale thuiszorg?
Wanneer is 24-uurs zorg nodig?